Na ruim een maand (door deze geweldige zomer…:-( ) konden we pas weer gaan wandelen. En ook vandaag waren de weersvooruitzichten wisselvallig. Toch besloten we het er op te wagen.

Vandaag de langste etappe van het Pieterpad: ruim 24 kiliometer (!). Etappe 6 begon in Schoonloo en eindigde in Sleen. En dat waren direct de enige officixeble plaatsen van vandaag! De gehele etappe, bijna 21 kilometer, liepen we door natuurgebied heen zonder een dorp tegen te komen. Probeer dat maar eens in het westen van Nederland! Het was een lange maar schitterende etappe.

Etappe 6: Schoonloo – Sleen (Dr.) ——  24 km. —-  Zondag 7 augustus 2011  —-

Weer: Wisselvallig: zonnig, bewolkt, winderig 17 – 20xb0C

Starttijd: 09.31 uur     Finish: 16:18 uur

Dorpen/gehuchten/ buurtschappen op de route:

Schoonloo, Sleen

Natuurgebieden op de route (hier lag weer sterk de nadruk op deze etappe):

De Dennen, Schoonlooxebr Veld, Boswachterij Schoonloo, Heidegebied De Tweelingen, Ellertsveld, De Meeuwenplassen (heide en vennetjes), Orvelterveld, Coehoorn, Heerenkamp, De Kijl (heide), Boswachterij Zweeloo/ Sleenerzand, Zweelooxebrveld, Noord- en Zuid-Sleenerveld.

———————————————————————————————————————————

Finishplaats Sleen ligt niet naast de deur, want dat is al Zuid-Drenthe. Dus vroeg opstaan en vroeg vertrekken, ook omdat we vandaag de langste etappe van het Pieterpad voor de boeg hadden: ruim 24 kilometer. Spannend, maar wel weer een uitdaging!  

Nadat ik mijn auto geparkeerd had bij de kerk in Sleen (ook het finishpunt, dus lekker makkelijk), gingen we met Hendrika's auto terug naar startplaats Schoonloo. Daar kwamen we bij "Cafxe9 Hegeman" aan om 09:25 uur, om vervolgens rond 09:30uur te beginnen aan onze tocht… Direct tegenover Cafxe9 Hegeman zag ik iets leuks: een oud pand met het woord "Cafxe9" erop geschilderd. Dit moet vroeger dus ook een cafxe9 geweest zijn, of het vroegere Cafxe9 Hegeman. Nu stond het leeg.

Het weer was, zoals deze hele zomer eigenlijk al, erg wisselvallig. Winderig, te koud voor de tijd van het jaar en zeer afwisselend bewolkt en zonnig. Afgezien van een paar regendruppels die je op de hand kon tellen, hebben we het gelukkig drooggehouden vandaag. Wel zagen we onderweg overal in het bos tekenen van het regenachtige en wisselvallige weer van deze zomer: paddestoelen. En best veel ook! deze paddestoel kwamen we bijvoorbeeld tegen…

We begonnen met veel zin aan onze tocht. Vrijwel direct liepen we Schoonloo uit en doken we het eerste bos van vandaag in: het bos van Boswachterij Schoonloo. We zouden tot op 3 kilometer voor Sleen de bossen en de natuur ook niet meer uitkomen vandaag! Dat is nou puur Drenthe!!…. Hier bij het bos van Schoonloo kwamen we, direct na elkaar, een groep wandelaars en een duo tegen die ook het Pieterpad aan het bewandelen waren…. Dus ook deze etappe weer collega-Pieterpadders tegengekomen. 

Het bos was erg mooi, zo in de ochtend: het ochtendzonlicht scheen in stralen door de bomen, wat een erg mooi en romantisch effect teweeg bracht (foto). Verder zagen we in dit bos voor het eerst een, ook al typisch Drents, verschijnsel: een flintenweg. We zouden er deze etappe nog velen tegenkomen en ook vooral voelen (!). Zo'n flintenweg is als volgt ontstaan: heideontginningen waren begin vorige eeuw (1920-1930) 'werkverschaffingsprojecten' (verplicht werk voor werklozen en werkweigeraars) en dit werk werd allemaal met de hand gedaan. De heide werd omgespit en de diepliggende leemlaag opengebroken. Stenen en veldkeien (de flinten) werden verzameld en voor allerlei zaken gebruikt, maar meestal om boswegen te verharden. Deze flintenwegen zagen we deze etappe in veelvoud terug… (foto's). Aan het eind van de flintenweg, bij het eerste heidegebied " De Tweelingen" van vandaag, zagen we nog een leuke "Flintenbank" (foto) met het jaar "1923" erin. Dit jaartal verwijst naar het jaar van de ontginningen (1923).

We staken de weg N376 over en liepen (nog steeds door het bos van Schoonloo) af op het heidegebied "De Tweelingen". Dit is een restant drassig hoogveen die wordt begraast door Galloway-runderen. Een mooi natuurgebiedje (zie foto's) die even wat afwisseling gaf in de wandeling, want tot nu toe was het alleen nog maar bos geweest (ook mooi, daar niet van!). Een eenzame en kale boom stond temidden van het veen en we zagen -inderdaad- de runderen in de verte grazen aan de andere kant van een vennetje.

Weer een ander gebiedje diende zich een kilometer verder aan: het open akkerland van het Ellertsveld. Vernoemd naar de reuzen "Ellert en Brammert". Ellert en Brammert zijn de hoofdfiguren uit een sage die in Schoonoord wordt gelokaliseerd. Hier ook staat het openluchtmuseum "Ellert en Brammert" (niet geweest). "De sage vertelt dat de twee reuzen, vader Ellert en zoon Brammert, een touw spannen waaraan een bel is vastgemaakt. Zo kunnen ze er achter komen of er voorbijgangers langs komen in de buurt van hun grot. De reuzen overvallen de reizigers, sleuren ze in hun grot, beroven ze en doden hen. Een meisje (vaak Marieke genoemd) uit een naburig dorp (het verdwenen Orvelterveen) wordt door hun gevangengenomen om het huishouden te doen, maar zij weet uiteindelijk Ellert te doden en ternauwernood aan Brammert te ontsnappen. Dat de twee reuzen Ellert en Brammert ooit echt hebben bestaan is natuurlijk onwaarschijnlijk. Het verhaal dient voornamelijk ter verklaring van de geografische namen Ellertsveld en Brammershoop. "

Hm, reuzen die voorbijgangers vermoorden: geen leuk vooruitzicht! Gelukkig zijn wij ze niet tegengekomen, wel waaide het rond het Ellertsveld het hardst…. Waren dat misschien toch Ellert en Brammert…..?

We liepen het bos weer in en kwamen bij een ander stukje hoogveengebied: de Meeuwenplassen. Aan de zuidpunt van dit gebied (nu "Oud Orvelte" geheten), zou het dorp "Orvelterveen" van Marieke gelegen hebben. Ook hier weer prachtige heidegebied met plassen en vennetjes. De heide was mooi in bloei en liet zijn mooie paarse kleur zien. Wat is Drenthe toch mooi! Hier graasden, of eigenlijk ruim een kilometer verderop bij het natuurgebiedje "Heerenkamp" (hier kwamen we via de akkers van het Orvelterveld en Coehoorn) , weer een kudde runderen. Hier zaten ook een aantal kalfjes bij. Bij Heerenkamp hadden we er zo'n 8 kilometer opzitten. Het ging nog lekker met ons beide! En de tocht was schitterend, dat hielp ook mee!

We liepen nu in de bossen van Boswachterij Zweeloo/ Sleenerzand en bevonden ons ten westen van Schoonoord. Gedurende zo'n 12 kilometer (schat ik) zouden we in dit bos lopen. Wel werd het bos even onderbroken door het Oranjekanaal, die we middels een fraaie houten brug moesten oversteken. Daarna direct weer de bossen in!  Het Oranjekanaal is aangelegd tussen 1853 en 1861 ter ontsluiting van de veengebieden rond Odoorn en Emmen. Nu heeft het zijn functie verloren en wordt het gebruikt voor de recreatievaart.

 In de bossen van Sleenerzand kwamen we nog langs twee noemenswaardige bezienswaardigheden:

1. Het "Pieterpadmonument", gelegen op een heuvel midden in het bos en

2. De "Galgenberg", even verderop gelegen.

*Het Pieterpadmonument is in 2004 hier geplaatst ter ere van Pieterpad-bedenksters en -initiatiefnemers Betje Jens en Toos Goorhuis-Tjalsema, die het pad hebben uitgezet tussen 1978 en 1983. Hier hebben we even pauze gehouden.

*De Galgenberg lag nog geen kilometer verderop en is een grote prehistorische grafheuvel die uit lagen van verschillende perioden bestaat. Zo is er onder meer een volledige wapenuitrusting uitgegraven uit 1300 voor Chr. In de middeleeuwen werden hier ter dood veroordeelden opgehangen (vandaar de naam) en bovendien was de Galgenberg een belangrijke orixebntatiepunt op de verder boomloze heide.

We begonnen hier wat pijntjes te voelen. We moesten nog zo'n 6,5 kilometer…eitje dus! Bij de plaats Noord-Sleen (waar we ook langs liepen en niet doorheen, net als De Kiel en Schoonoord) liepen we -eindelijk- de bossen uit en zagen de akkers en velden van de Kampmaten en het Noord- en Zuid-Sleenerveld. Hier zagen we sinds een hele lange tijd ook weer wat huizen! We kwamen de bewoonde wereld weer in! Bij Noord-Sleen was het nog zo'n 2,5 km naar grote broer Sleen. In de verte zagen we, onder een donkere en dreigende lucht (foto's), al de kerktoren van Sleen. Het was niet ver meer, maar…zouden we het nog drooghouden?  Op de "Braamweg" liepen we dwars door de maxefsvelden heen en voelden we een enkele druppel regen… Maar gelukkig hebben we het droog gehouden en ging het pas regenen toen wij nxe9t in de auto zaten.

We kwamen zeer moe, maar zeer voldaan aan in het mooie en typisch Drentse dorp Sleen aan. We zagen mooie authentieke Drentse huisjes en boerderijen met rieten daken, rondom een gezellige dorpsbrink met fraaie bomen. Dit alles zorgde voor een mooie sfeer. Bij de 15e-eeuwse kerk met hoge toren (68 meter: de hoogste van Drenthe, daarom zie je 'm dus al van heel ver zoals ook wij ondervonden…) stond mijn auto op ons te wachten na weer een hele mooie dag Pieterpad… We waren trots op onszelf dat we 24 kilometer hadden gelopen….

Foto's:  xa9 Gerard Gaasendam xa9

1. We zeggen Schoonloo vaarwel.                                     2. Laatste blik op Schoonloo voor we de bossen ingaan.

 
3. Ochtendzonlicht schijnt in stralen door de bomen…                         4. Boswachterij Schoonloo

5. Flintenweg in het bos van Schoonloo.                               6. De "Flintenbank" met het jaartal 1923: het jaar van de ontginningen.

7. Eenzame boom in hoogveen/ heidegebied "De Tweelingen"   8. De Tweelingen: heide en aan de overkant van het vennetje zijn nog de Galloway-runderen te zien…

9 en 10. Oud-Orvelte aan de Meeuwenplassen. Hier ergens in de buurt moet ooit het dorpje Orvelterveen hebben gelegen…

 
11. Gebied Coehoorn: paarden op hol!                               12. Een Galloway-kalfje in natuurgebiedje "Heerenkamp"

13. Bij "Heerenkamp" en Boswachterij Zweeloo/ Sleenerzand.    14. Brug over het Oranjekanaal.

15. Al 94 km gehad en nog maar 396 km te gaan!                16. Heidegebiedje in het bos van Sleenerzand.

 
17. Boswachterij Sleenerzand                                                 18, 19 en 20:  Het Pieterpadmonument

21. Dreigende lucht: zouden we het nog drooghouden?     22. Nog 2,5 kilometer: De kerktoren van Sleen is al te zien

 
23. Binnenkomst Sleen via de Groningerweg (!)                24. De brink van Sleen met authentieke Drentse woningen

 
25. Er is bier naar mij vernoemd!                                       26: Moe maar voldaan komen we aan bij de 15e-eeuwse kerk van Sleen: het finishpunt