Na ruim een maand (door deze geweldige zomer…:-( ) konden we pas weer gaan wandelen. En ook vandaag waren de weersvooruitzichten wisselvallig. Toch besloten we het er op te wagen.

Vandaag de langste etappe van het Pieterpad: ruim 24 kiliometer (!). Etappe 6 begon in Schoonloo en eindigde in Sleen. En dat waren direct de enige officixeble plaatsen van vandaag! De gehele etappe, bijna 21 kilometer, liepen we door natuurgebied heen zonder een dorp tegen te komen. Probeer dat maar eens in het westen van Nederland! Het was een lange maar schitterende etappe.

Etappe 6: Schoonloo – Sleen (Dr.) ——  24 km. —-  Zondag 7 augustus 2011  —-

Weer: Wisselvallig: zonnig, bewolkt, winderig 17 – 20xb0C

Starttijd: 09.31 uur     Finish: 16:18 uur

Dorpen/gehuchten/ buurtschappen op de route:

Schoonloo, Sleen

Natuurgebieden op de route (hier lag weer sterk de nadruk op deze etappe):

De Dennen, Schoonlooxebr Veld, Boswachterij Schoonloo, Heidegebied De Tweelingen, Ellertsveld, De Meeuwenplassen (heide en vennetjes), Orvelterveld, Coehoorn, Heerenkamp, De Kijl (heide), Boswachterij Zweeloo/ Sleenerzand, Zweelooxebrveld, Noord- en Zuid-Sleenerveld.

———————————————————————————————————————————

Finishplaats Sleen ligt niet naast de deur, want dat is al Zuid-Drenthe. Dus vroeg opstaan en vroeg vertrekken, ook omdat we vandaag de langste etappe van het Pieterpad voor de boeg hadden: ruim 24 kilometer. Spannend, maar wel weer een uitdaging!  

Nadat ik mijn auto geparkeerd had bij de kerk in Sleen (ook het finishpunt, dus lekker makkelijk), gingen we met Hendrika's auto terug naar startplaats Schoonloo. Daar kwamen we bij "Cafxe9 Hegeman" aan om 09:25 uur, om vervolgens rond 09:30uur te beginnen aan onze tocht… Direct tegenover Cafxe9 Hegeman zag ik iets leuks: een oud pand met het woord "Cafxe9" erop geschilderd. Dit moet vroeger dus ook een cafxe9 geweest zijn, of het vroegere Cafxe9 Hegeman. Nu stond het leeg.

Het weer was, zoals deze hele zomer eigenlijk al, erg wisselvallig. Winderig, te koud voor de tijd van het jaar en zeer afwisselend bewolkt en zonnig. Afgezien van een paar regendruppels die je op de hand kon tellen, hebben we het gelukkig drooggehouden vandaag. Wel zagen we onderweg overal in het bos tekenen van het regenachtige en wisselvallige weer van deze zomer: paddestoelen. En best veel ook! deze paddestoel kwamen we bijvoorbeeld tegen…

We begonnen met veel zin aan onze tocht. Vrijwel direct liepen we Schoonloo uit en doken we het eerste bos van vandaag in: het bos van Boswachterij Schoonloo. We zouden tot op 3 kilometer voor Sleen de bossen en de natuur ook niet meer uitkomen vandaag! Dat is nou puur Drenthe!!…. Hier bij het bos van Schoonloo kwamen we, direct na elkaar, een groep wandelaars en een duo tegen die ook het Pieterpad aan het bewandelen waren…. Dus ook deze etappe weer collega-Pieterpadders tegengekomen. 

Het bos was erg mooi, zo in de ochtend: het ochtendzonlicht scheen in stralen door de bomen, wat een erg mooi en romantisch effect teweeg bracht (foto). Verder zagen we in dit bos voor het eerst een, ook al typisch Drents, verschijnsel: een flintenweg. We zouden er deze etappe nog velen tegenkomen en ook vooral voelen (!). Zo'n flintenweg is als volgt ontstaan: heideontginningen waren begin vorige eeuw (1920-1930) 'werkverschaffingsprojecten' (verplicht werk voor werklozen en werkweigeraars) en dit werk werd allemaal met de hand gedaan. De heide werd omgespit en de diepliggende leemlaag opengebroken. Stenen en veldkeien (de flinten) werden verzameld en voor allerlei zaken gebruikt, maar meestal om boswegen te verharden. Deze flintenwegen zagen we deze etappe in veelvoud terug… (foto's). Aan het eind van de flintenweg, bij het eerste heidegebied " De Tweelingen" van vandaag, zagen we nog een leuke "Flintenbank" (foto) met het jaar "1923" erin. Dit jaartal verwijst naar het jaar van de ontginningen (1923).

We staken de weg N376 over en liepen (nog steeds door het bos van Schoonloo) af op het heidegebied "De Tweelingen". Dit is een restant drassig hoogveen die wordt begraast door Galloway-runderen. Een mooi natuurgebiedje (zie foto's) die even wat afwisseling gaf in de wandeling, want tot nu toe was het alleen nog maar bos geweest (ook mooi, daar niet van!). Een eenzame en kale boom stond temidden van het veen en we zagen -inderdaad- de runderen in de verte grazen aan de andere kant van een vennetje.

Weer een ander gebiedje diende zich een kilometer verder aan: het open akkerland van het Ellertsveld. Vernoemd naar de reuzen "Ellert en Brammert". Ellert en Brammert zijn de hoofdfiguren uit een sage die in Schoonoord wordt gelokaliseerd. Hier ook staat het openluchtmuseum "Ellert en Brammert" (niet geweest). "De sage vertelt dat de twee reuzen, vader Ellert en zoon Brammert, een touw spannen waaraan een bel is vastgemaakt. Zo kunnen ze er achter komen of er voorbijgangers langs komen in de buurt van hun grot. De reuzen overvallen de reizigers, sleuren ze in hun grot, beroven ze en doden hen. Een meisje (vaak Marieke genoemd) uit een naburig dorp (het verdwenen Orvelterveen) wordt door hun gevangengenomen om het huishouden te doen, maar zij weet uiteindelijk Ellert te doden en ternauwernood aan Brammert te ontsnappen. Dat de twee reuzen Ellert en Brammert ooit echt hebben bestaan is natuurlijk onwaarschijnlijk. Het verhaal dient voornamelijk ter verklaring van de geografische namen Ellertsveld en Brammershoop. "

Hm, reuzen die voorbijgangers vermoorden: geen leuk vooruitzicht! Gelukkig zijn wij ze niet tegengekomen, wel waaide het rond het Ellertsveld het hardst…. Waren dat misschien toch Ellert en Brammert…..?

We liepen het bos weer in en kwamen bij een ander stukje hoogveengebied: de Meeuwenplassen. Aan de zuidpunt van dit gebied (nu "Oud Orvelte" geheten), zou het dorp "Orvelterveen" van Marieke gelegen hebben. Ook hier weer prachtige heidegebied met plassen en vennetjes. De heide was mooi in bloei en liet zijn mooie paarse kleur zien. Wat is Drenthe toch mooi! Hier graasden, of eigenlijk ruim een kilometer verderop bij het natuurgebiedje "Heerenkamp" (hier kwamen we via de akkers van het Orvelterveld en Coehoorn) , weer een kudde runderen. Hier zaten ook een aantal kalfjes bij. Bij Heerenkamp hadden we er zo'n 8 kilometer opzitten. Het ging nog lekker met ons beide! En de tocht was schitterend, dat hielp ook mee!

We liepen nu in de bossen van Boswachterij Zweeloo/ Sleenerzand en bevonden ons ten westen van Schoonoord. Gedurende zo'n 12 kilometer (schat ik) zouden we in dit bos lopen. Wel werd het bos even onderbroken door het Oranjekanaal, die we middels een fraaie houten brug moesten oversteken. Daarna direct weer de bossen in!  Het Oranjekanaal is aangelegd tussen 1853 en 1861 ter ontsluiting van de veengebieden rond Odoorn en Emmen. Nu heeft het zijn functie verloren en wordt het gebruikt voor de recreatievaart.

 In de bossen van Sleenerzand kwamen we nog langs twee noemenswaardige bezienswaardigheden:

1. Het "Pieterpadmonument", gelegen op een heuvel midden in het bos en

2. De "Galgenberg", even verderop gelegen.

*Het Pieterpadmonument is in 2004 hier geplaatst ter ere van Pieterpad-bedenksters en -initiatiefnemers Betje Jens en Toos Goorhuis-Tjalsema, die het pad hebben uitgezet tussen 1978 en 1983. Hier hebben we even pauze gehouden.

*De Galgenberg lag nog geen kilometer verderop en is een grote prehistorische grafheuvel die uit lagen van verschillende perioden bestaat. Zo is er onder meer een volledige wapenuitrusting uitgegraven uit 1300 voor Chr. In de middeleeuwen werden hier ter dood veroordeelden opgehangen (vandaar de naam) en bovendien was de Galgenberg een belangrijke orixebntatiepunt op de verder boomloze heide.

We begonnen hier wat pijntjes te voelen. We moesten nog zo'n 6,5 kilometer…eitje dus! Bij de plaats Noord-Sleen (waar we ook langs liepen en niet doorheen, net als De Kiel en Schoonoord) liepen we -eindelijk- de bossen uit en zagen de akkers en velden van de Kampmaten en het Noord- en Zuid-Sleenerveld. Hier zagen we sinds een hele lange tijd ook weer wat huizen! We kwamen de bewoonde wereld weer in! Bij Noord-Sleen was het nog zo'n 2,5 km naar grote broer Sleen. In de verte zagen we, onder een donkere en dreigende lucht (foto's), al de kerktoren van Sleen. Het was niet ver meer, maar…zouden we het nog drooghouden?  Op de "Braamweg" liepen we dwars door de maxefsvelden heen en voelden we een enkele druppel regen… Maar gelukkig hebben we het droog gehouden en ging het pas regenen toen wij nxe9t in de auto zaten.

We kwamen zeer moe, maar zeer voldaan aan in het mooie en typisch Drentse dorp Sleen aan. We zagen mooie authentieke Drentse huisjes en boerderijen met rieten daken, rondom een gezellige dorpsbrink met fraaie bomen. Dit alles zorgde voor een mooie sfeer. Bij de 15e-eeuwse kerk met hoge toren (68 meter: de hoogste van Drenthe, daarom zie je 'm dus al van heel ver zoals ook wij ondervonden…) stond mijn auto op ons te wachten na weer een hele mooie dag Pieterpad… We waren trots op onszelf dat we 24 kilometer hadden gelopen….

Foto's:  xa9 Gerard Gaasendam xa9

1. We zeggen Schoonloo vaarwel.                                     2. Laatste blik op Schoonloo voor we de bossen ingaan.

 
3. Ochtendzonlicht schijnt in stralen door de bomen…                         4. Boswachterij Schoonloo

5. Flintenweg in het bos van Schoonloo.                               6. De "Flintenbank" met het jaartal 1923: het jaar van de ontginningen.

7. Eenzame boom in hoogveen/ heidegebied "De Tweelingen"   8. De Tweelingen: heide en aan de overkant van het vennetje zijn nog de Galloway-runderen te zien…

9 en 10. Oud-Orvelte aan de Meeuwenplassen. Hier ergens in de buurt moet ooit het dorpje Orvelterveen hebben gelegen…

 
11. Gebied Coehoorn: paarden op hol!                               12. Een Galloway-kalfje in natuurgebiedje "Heerenkamp"

13. Bij "Heerenkamp" en Boswachterij Zweeloo/ Sleenerzand.    14. Brug over het Oranjekanaal.

15. Al 94 km gehad en nog maar 396 km te gaan!                16. Heidegebiedje in het bos van Sleenerzand.

 
17. Boswachterij Sleenerzand                                                 18, 19 en 20:  Het Pieterpadmonument

21. Dreigende lucht: zouden we het nog drooghouden?     22. Nog 2,5 kilometer: De kerktoren van Sleen is al te zien

 
23. Binnenkomst Sleen via de Groningerweg (!)                24. De brink van Sleen met authentieke Drentse woningen

 
25. Er is bier naar mij vernoemd!                                       26: Moe maar voldaan komen we aan bij de 15e-eeuwse kerk van Sleen: het finishpunt

Na een paar keer niet gelopen te kunnen hebben door verschillende omstandigheden, was het op 3 juli wel weer zover: etappe 5. Ook deze etappe was geheel in Drenthe. Deze keer veel afwisseling in de landschappen met onder andere leuke bosgebieden, een heideveld, landbouwgebieden en kleine natuurgebiedjes zoals de "Schoonlooxebr Strubben" en het "Meindertsveen". Startplaats was Rolde en finishplaats Schoonloo, vlak bij de camping "De Tien Heugten", waar mijn ouders verbleven.

Etappe 5: Rolde – Schoonloo (Dr.) ——  18 km. —-  Zondag 3 juli 2011  —-

Weer: Volledig bewolkt met zo'n 14 – 15xb0C 

Starttijd: 10.05 uur     Finish: 14.56 uur

Dorpen/gehuchten/ buurtschappen op de route:

Rolde, Kleuvenveen, Papenvoort, Schoonloo.

Natuurgebieden op de route (hier lag sterk de nadruk op deze etappe):

Koelanden, Westerlanden (met Andersche Diep), Boswachterij Gieten, Gasselterveld, Meindertsveen, Grollooxebrveld, Schoonlooxebr Strubben.

—————————————————————————————————————————————–

Omdat mijn ouders, zoals gezegd, op camping "De Tien Heugten" in Schoonloo verbleven (onze finishplaats), kon mijn vader ons weer mee terug nemen naar Rolde. Mooi meegenomen voor ons, want dan hoefden we met maar xe9xe9n auto in plaats van twee….

We waren vrij vroeg in Rolde: al om 10 uur waren we bij hunebedden D17 en D18 in Rolde. Hier parkeerden we ook de auto en dit was ook het officixeble beginpunt van deze etappe. Naast de hunebedden, achter een haag, lag weer de begraafplaats van Rolde, onze finishplek van de vorige etappe. Na wat gekeken te hebben bij de hunebedden begonnen we aan de tocht.

Het weer was te koud voor de tijd van het jaar. Het was slechts 14xb0C en het zou de gehele dag bewolkt blijven. Hendrika had wat last van (beginnende) verkoudheid en ik was nog flink moe bij het begin van deze etappe. Maar….ik had mijn Groninger-vlag polo weer aan dus wist ik dat dit helemaal goed zou komen!!

Het eerste stuk, om precies te zijn de eerste drie kilometer, gingen we over de onverharde "Koelandsdijk" naar het oosten richting de plaats Anderen. De Koelandsdijk bleek een leuke weg te zijn met een historisch tintje: hier lag vroeger de spoorlijn Assen- Stadskanaal van de NOLS (="Noord Ooster Lokaalspoormaatschappij"). Het oude station van de NOLS staat nog in Rolde. Waar deze onverharde weg over het vroegere spoor even een verharde asfaltweg kruist, zagen we zelfs een stukje spoor in het wegdek (zie foto). De naam "Koelanden", tevens de naam van het gebiedje waar we nu liepen, duidt op natte hooi- en graslanden in de beekdalen en dit gebied is tevens onderdeel van het "Nationaal Beek- en Esdorpenlandschap Drentsche Aa", zoals we later op een bord zagen. We staken hier in de Koelanden de beek "Rolderdiep" over. Ten noorden van de weg N33 heet de beek "Rolderdiep" en is de beek vrij breed en relatief recht, ten zuiden van de N33 echter gaat deze beek over in het "Andersche Diep" en vervolgt deze sterk meanderend zijn weg in het landschap. In de buurt van het Rolderdiep stond in de verte een groepje paarden te grazen (zie foto).

De Koelandsdijk eindigde net voor de plaats Anderen. We vervolgden onze weg van Anderen af naar het viaduct Kleuvenveen en naar veehouderij Ubels. Hier kwamen we in de karakteristieke graslanden met beekjes van de "Westerlanden" en "Natuurreservaat Andersche Diep". Het Andersche Diep is een sterk meanderend beekje in deze graslanden ten zuiden van de weg N33. In de graslanden stonden veel koeien die druk bezig waren met keuvelen (loeien dus). Wij keken naar de koeien, maar de koeien keken zeker ook naar ons! Een kalfje was bij z'n moeder aan het drinken en zijn staart ging daarbij hevig heen-en-weer wat een erg komisch gezicht was. Even verder, ik schat nog geen kilometer verderop, bevonden we ons in de ongerepte beekdallandschap "Voorde Andersche Diep" en staken we het beekje over middels een houten bruggetje. Tot voor kort moest je hier als Pieterpadloper het beekje over via een paar grote keien en een stuk touw, maar kennelijk werd dit niet veilig meer bevonden want er pal naast lag nu dit bruggetje. Een 'voorde' is een doorwaadbare plaats waar men vroeger met paard en wagen doorheen kon. Over Pieterpadlopers gesproken: ook deze etappe kwamen we weer een aantal collega-lopers tegen. Steevast herkenbaar aan het Pieterpadboekje!

Na de graslanden en het beekdallandschap was het de beurt aan het bos. Een kilometer na de voorde liepen we het bos van Boswachterij Gieten in. We liepen over een mooi bospad, beter dan die mulle zandpaadjes van de vorige etappes! Gedurende de volgende 5 kilometer zouden we in dit bos lopen. Ik vind het altijd mooi in het bos. Helaas hadden we hier wel wat pech: doordat de routemarkering slecht was aangegeven hier liepen we een stukje verkeerd, wat zeker niet leuk is als je het eigenlijk al een beetje gehad hebt. Hendrika had het door haar verkoudheid vrij moeilijk en ik had ook niet veel zin in fout lopen! Gelukkig zaten we vrij snel weer op de goede weg: de weg richting het gehucht Papenvoort en het Meindertsveen. Voor we hier aankwamen, passeerden we nog een grote "markesteen": een grote zwerfkei (die Drenten zijn goed met grote stenen!) die de grens aangaf van de marken (=landstukken) van Drouwen en Grolloo. Bij Papenvoort moesten we de weg oversteken en kwamen we in het natuurgebiedje "Meindertsveen" terecht: een erg mooi gebiedje met heide, vennen en bos recentelijk verworven door Staatsbosbeheer. Hier hielden we nog even kort pauze op een bankje. We hadden er al weer behoorlijk wat kilometers opzitten en waren begonnen aan het laatste stuk naar Schoonloo.

Meer heide was te vinden in het heidegebiedje "Grollooxebrveld" waar we doorheen liepen. Gelukkig niet over zand! Aan onze linkerhand graasden een paar heideschapen. Het pad kwam uit op de weg "Koestukkenweg" vlak voor Schoonloo. Hier begon ik het ook moeilijk te krijgen, maar gelukkig zagen we in de verte de camping "De Tien Heugten" al. Zo ver was het dus niet meer, nog ongeveer 2,5 kilometer.

Net voor Schoonloo liepen we nog door het hakhoutbosje (of correcter nog: 'geriefbosje') "Schoonlooxebr Strubben" heen. Dit bosje leverde vroeger hout voor dagelijks gebruik zoals bijvoorbeeld voor gereedschap, de kachel en de oven voor de inwoners van Schoonloo en omgeving. Nu heeft het bosje deze functie niet meer en zijn de bomen weer uitgegroeid en is er een leuk natuurgebiedje ontstaan zo vlak voor Schoonloo. In het bosje stond nog een Pieterpad-wegwijzer waarop stond dat we al 86 kilometer hadden afgelegd en nog 410 hebben te gaan tot we bij de Sint Pietersberg bij Maastricht zijn.

In Schoonloo waren we beide erg kapot. Die paar weken niet lopen heeft ons misschien niet zo goed gedaan of we waren gewoon niet zo fit vandaag. Enfin, we finishten officieel bij Cafxe9 Hegeman in het dorp om 14.56 uur. Nu was het wachten op mijn vader die ons weer terug naar Rolde zou brengen….

Toch was dit weer een erg mooie tocht door de vele afwisseling in de landschaps- en natuurgebiedjes. Het weer mocht mij wel iets warmer zijn….14 graden is geen temperatuur voor in juli….

Foto's:  xa9 Gerard Gaasendam xa9

1. Begraafplaats Rolde: onze startpunt                                 2. Even kijken bij hunebed D17 in Rolde

3. Rolde: Hunebed D17                                                              4. Hunebedden D18 en D17 in xe9xe9n beeld gevangen

5. Koelandsdijk: stukje treinspoor is in het wegdek te zien   6. Gebiedje "Koelanden" bij het Rolderdiep

 
7. Hendrika op het bruggetje over het Rolderdiep               8. De "Koelanden" met paarden (!)

 
9. De graslanden van de "Westerlanden"                             10. Natuurgebied / beekdallandschap "Andersche Diep"

 
11. Nieuwsgierige Drentse koeien bij "Voorde Andersche Diep"     12. Voorde Andersche Diep:  Hier staken we het beekje "Andersche Diep" over middels een houten bruggetje (vroeger via keien).

 
13. Boswachterij Gieten:  Hendrika heeft de pas d'r in!    14: Afwisselend landschap: graanveld bij Papenvoort.

 
15. Mooi bos van Boswachterij Gieten                                16. De "markesteen"

 
17. Het leuke natuurgebiedje "Meindertsveen"                 18. Pauze in het Meindertsveen.

 
 
19. Dwars door de heide van het "Grollooxebrveld"               20. Schaap met een tweekleurige kop. Erg apart!

21. Gelukkig! Schoonloo staat erop! Niet ver meer dus…  22. Voormalig hakhoutbosje "Schoonlooxebr Strubben"

 
23. Schoonlooxebr Strubben                                                    24: Al 86 km gehad, nog maar 410 km. to go!!

 
25 en 26. Finishplaats Schoonloo

Foto'
s:  xa9 Gerard Gaasendam xa9

Het Pieterpad werkt echt verslavend! Het was weekend en dus hadden Hendrika en ik wxe9xe9r zin in een etappe van het Pieterpad. Etappe nummer 4 inmiddels. Groningen hebben we definitief achter ons gelaten: nu was het alleen de beurt aan Drenthe. Het was lekker wandelweer: droog en niet te warm / niet te koud.

Het leuke aan het Pieterpad is de variatie: iedere etappe is weer compleet anders als de vorige!  Deze keer liepen we door Drenthe en dat was te merken ook: veel natuurschoon met grote heidevelden (2x), bos, Drentse esdorpen, een hunebed…..echt Drenthe dus!

Etappe 4: Zuidlaren – Rolde (Dr.) ——  18 km. —-  Zondag 12 juni 2011 (Eerste Pinksterdag) —-

Weer: Zonnig, droog, vrij stevige wind en af en toe bewolkt met zo'n 18 – 20xb0C 

Starttijd: 10.35 uur     Finish: 15.16 uur

Dorpen/gehuchten/ buurtschappen op de route:

Zuidlaren (+Dennenoord), Schipborg, Gasteren, Ballooxebrveld, Rolde

—————————————————————————————————————————————–

Deze keer was het handiger om met onze twee auto's te gaan (geen treinverbinding). Ik liet daarom mijn auto achter in startplaats Zuidlaren (in de Marktstraat) en Hendrika in finishplaats Rolde.

In de Marktstraat, tegenover de Grote Brink, begon direct de etappe. Het eerste stuk van deze etappe ging dwars door Zuidlaren heen en we liepen zodoende door enkele leuke straatjes. In de straat Brink ZZ, -waar bij enkele huizen trots de vlag van Zuidlaren wapperde (horizontale banen geel-groen-rood met een wit paard in het midden)-, 

  vlag Zuidlaren

kwamen we langs de Joodse synagoge van Zuidlaren uit 1884. Totaal onopvallend voor een huis gelegen (zie foto). We liepen er bijna achteloos voorbij….        Zuidlaren ligt op de Hondsrug en heeft 7 brinken. Enkele van deze brinken (ronde pleintjes in het dorp waar vroeger (vee)handel werd gedreven) liepen we langs. We zagen een andere, leuke en vooral groene kant van Zuidlaren, want normaal rijd je alleen over de hoofdweg heen. Via een boslaantje kwamen we bij het psychiatrisch complex "Dennenoord" aan. Als sinds jaar en dag (sinds 1895 om precies te zijn) hier gevestigd en dus onlosmakelijk verbonden met Zuidlaren. Toendertijd in 1892 kocht de "Vereeniging tot Christelijke Verzorging van Krankzinnigen en Zenuwlijders in Nederland" een stuk bos bij Zuidlaren voor de bouw van een 'krankzinnigengesticht'. Dit werd opgezet als dorp en zo ervaar je dat ook als je hier loopt. Dennenoord wordt nu grotendeels gebruikt door Lentis om dienst te doen als een psychiatrisch ziekenhuis. Het psychiatrisch ziekenhuis is verdeeld over verschillende instellingen, wat het dus tot een klein 'dorp' maakt met verschillende brinkjes en veel groen. Het hoofdgebouw van Dennenoord is het fraaist en stamt uit 1895. Boven de ingang staat de tekst: "En Hij genas allen die kwalijk gesteld waren, opdat vervuld zoude worden, dat gesproken was door Jesaja, den Profeet, zeggende: "Hij heeft onze krankheden op zich genomen en onze ziekten gedragen" (uit Matth: 8:16, 17) met daarboven nog "anno 1895".(foto's) Verder staan er langs de paden een paar bordjes met indrukwekkende teksten en gedichten (foto).

We verlieten Dennenoord en de Zuidlaarder wijk Westlaren via de Schipborgerweg en kwamen in het dorp Schipborg aan. Gedurende enige tijd liepen we langs een camping op een fietspad door het bos die ons uiteindelijk bracht bij het beekje "Schipborgsche Diep", wat de noordelijke entree van het Nationaal Beek- en Esdorpenlandschap Drentsche Aa is. Dit typische landschap met esdorpen (Schipborg, Gasteren en Zeegse waren vlakbij), weilanden, beekjes en af en toe wat bos was leuk, maar niet echt spectaculair. Wel mooi was het uitzicht over de gebiedjes "Siepeveen" en "Mooi Zeegse" en op het dorp Zeegse. (zie foto).

Een flink aantal kilometers liepen we door dit veelal open landschap met weidevelden en met steeds het beekje Schipborsche Diep links van ons. We waren nu op weg naar de Gasterse Duinen, een heel mooi heideduingebied. Voor we hier aankwamen, hielden we nog even pauze in de buurt van het Anlooxebrdiepje; een klein meanderend zijbeekje dat uitkomt in de Drentsche Aa. Hier hadden we er zo'n 6 kilometer opzitten. We zaten op een bankje in de schaduw en na verloop van tijd werd dit toch wat frisjes. Het was 18 graden en we hadden geen jas aan of meegenomen. Na dus een vrij vlugge pauze staken we daadwerkelijk het mooie "Anlooxebrdiepje" over via een enge houten brug: deze brug was namelijk open aan xe9xe9n kant (foto's). Het eerste stukje na dit bruggetje liepen we door het bos, langs wat heide en over een vlonderpad. Het laatste stuk vxf3xf3r de Gasterse Duinen was over een zandpad met mul zand….Helaas! (hier hadden we slechte herinneringen aan, zie verhaal etappe 3!). Gelukkig waren we dit zandpad snel vergeten toen we in het natuurgebied Gasterse Duinen arriveerden. Het Pieterpad gaat hier dwars doorheen. Het was echt prachtig hier, zonder twijfel het mooiste stuk van deze etappe. Zo ver we konden kijken zagen we talloze stuifduinen met heide en zagen we zelfs, toen we op de allerhoogste duin stonden, enkele schapen in de heide liggen! Vanaf deze hoge duin konden we werkelijk alles prachtig overzien (zie panoramafoto's). Het was erg druk met wandelaars, maar Pieterpadwandelaars zagen we niet. Op het einde van dit prachtige natuurgebied kwamen we als bonus ook nog langs hunebed D10, wat het Drenthe-gevoel helemaal compleet maakte. We waren in Drenthe, dat was wel duidelijk en we genoten er volop van!

De nadruk lag deze etappe dus duidelijk op de natuur en minder op de dorpen. Het dorp Gasteren, direct ten zuiden van de Gasterse Duinen, liepen we wxe9l doorheen als een van de weinige dorpen vandaag. Dit dorp was ook typisch Drents te noemen. We zagen enkele oude Saksische boerderijen met rieten daken gepositioneerd rondom de brink (zie foto). Gasteren bleek mooi en het dorp wordt bovendien rondom gecompletteerd door essen (Zuidesch en Noordesch), het beekje Gastersche Diep en twee heidegebieden: de Gasterse Duinen ten noorden en het Ballooxebrveld ten zuidwesten van het dorp. Je zult hier maar wonen! Leven als God in Drenthe….

Onze volgende bestemming was het Ballooxebrveld. Een groot heidegebied en het grootste restant 'woeste heide' in Drenthe. Steeds liepen we over een zandpad met zeer mul zand. Hendrika zat er doorheen (ik had een goede dag) en dus was dit minder leuk, ondanks het mooie heidegebied. Ter illustratie van de vele zandpaden hier door het Ballooxebrveld, volgt nu een stukje routebeschrijving uit ons Pieterpadboekje. Ik citeer: "Het zandpad volgen…Verderop rechtdoorgaand de zandweg weer vervolgen. Zijpaden en invoegende paden negeren totdat het na ca. 500 meter naar links een brede zandweg afgaat, in de bocht staat een bordje "Galgenberg". Aan het einde van deze zandweg rechts, weer een brede zandweg…" (!!!). 

Wat wxe9l mooi was aan het Ballooxebrveld waren de vele historische sporen in het landschap. Zo liepen we langs grafheuvels (waarvan de Stakenberg de grootste is en zelfs xe9xe9n van de grootste van Nederland is), een "Galgenberg" (hierop stond in de middeleeuwen inderdaad een galg waar openbare ophangingen werden gehouden) en langs een aantal zeer oude karrensporen. Het gebied hier lag vroeger namelijk op de route Groningen-Coevorden-Mxfcnster. De grafheuvel Stakenberg komt aan zijn naam omdat de overledenen hier verbrand werden en samen met de brandstapelresten werden bedekt met een heuvel van zand of plaggen. De Stakenberg wordt gedateerd op de laatste vijf tot zes eeuwen voor Chr. (zie foto).

Na het (vele zand van) het Ballooxebrveld hoefden we niet lang meer en zagen we de toren en kerk van esdorp Rolde al in de verte liggen. We staken nog de glooiende Noorder Esch over en kwamen in Rolde aan: het "Dorp van Bartje" (Ik bid nie veur bruune boon'n). We hadden vrij snel gelopen deze keer, want om 15:16 uur waren we gefinished bij de grote gotische middeleeuwse Jacobuskerk en begraafplaats van Rolde. De kerk was naast het feit dat ' ie groot was, ook erg mooi. Het was weer een schitterende wandeling.  

Het was een prachtige typisch Drentse wandeling met veel natuurschoon (heidevelden, beek- en esdorpenlandschap). Bovendien was het goed weer geweest. Op naar etappe 5! 

xa9 Foto's en tekst: Gerard Gaasendam xa9

Foto's: je kunt de foto groter maken door er op te klikken (pop-up):    

 
1. Start in de Marktstraat t.o. de Grote Brink in Zuidlaren.   2. Synagoge uit 1884 van Zuidlaren aan de Brink ZZ.

3 en 4: Hoofdcomplex uit 1895 van Dennenoord met de tekst boven de ingang.

 
5. Dennenoord: Bordje met indrukwekkende tekst.         6. Op dit bord is goed te lezen dat Dennenoord uit vele complexen bestaat en een dorp op zich is.

 
7. Einde Zuidlaren  +  8. ….en binnenkomst Schipborg en Nationaal Beek- en Esdorpenlandschap Drentsche Aa….

9. Zicht over het "Siepeveen" richting Zeegse                      10. Tijdens onze eerste pauze vlakbij het Anlooxebrdiepje

 
11. Het meanderende Anlooxebrdiepje                                   12. Hendrika voor het ' enge' houten bruggetje over het Anlooxebrdiepje heen….

  
13. Begin van natuurgebied Gasterse Duinen                       14. Gasterse duinen: tussen de hoge stuifduinen

 15. Overzicht Gasterse Duinen

 16. Overzicht vanaf de hoogste duin…

   

17. Hunebed D10.                                                                         18. Hier verlaten we bijna de Gasterse Duinen.

 
19. Lopend langs de brink in het dorp Gasteren               20. Authentieke Saksische boerderij aan de brink in Gasteren.

21. Binnenkomst heidegebied Ballooxebrveld                         22. Ballooxebrveld: met links de "Galgenberg" waarop in de middeleeuwen een galg stond en waar mensen werden opgehangen…

23. Die hatelijke zandpaden van het Balloxebrveld….           24. Grafheuvel "Stakenberg" is xe9xe9n van de grootste van Nederland.

  
25. Zicht op de kerktoren van Rolde: het eind is in zicht!              26. Binnenkomst in Rolde.

 
27. In esdorp Rolde                                                                      28. Finish bij de gotische Jacobuskerk van Rolde

29. Ook bij de finish: de begraafplaats tegenover de kerk.

xa9 Foto's en tekst: Gerard Gaasendam xa9

Was het de vorige keer nog wisselvallig, deze keer was het zonnig en zomers warm. Dus ook nu was de zin weer aanwezig om een mooie etappe te lopen. Deze etappe zouden we starten op het hoofdstation Groningen en eindigen in Zuidlaren in Drenthe; een etappe van 21 km lang. 

Deze etappe was compleet anders dan de vorige. Deze keer geen open cultuurlandschap met mooie boerderijen en kleine gehuchten en buurtschappen, maar het begin van de "bergketen" Hondsrug, grotere dorpen en enkele bosgebieden zoals de Appxe8lbergen.

Etappe 3: Groningen CS (Gr.) – Zuidlaren (Dr.) ——  21 km. —-  Zaterdag 4 juni 2011 —-

Weer: Zonnig en warm met zo'n 24 xe0 25 xb0C 

Starttijd: 11.01 uur     Finish: 16.30 uur

Groningen                                                            Drenthe

Steden/ Dorpen/gehuchten/ buurtschappen op de route:

Groningen, Nijveensterkolksluis, Hoornsedijk, Haren, Harendermolen, Glimmen, Midlaren (Dr.), Zuidlaren (Dr.).

—————————————————————————————————————————————

De trein bracht ons via Hoogezand naar Groningen CS waar wij om 11.00u arriveerden. Hendrika's auto hadden we al in finishplaats Zuidlaren achtergelaten zodat we makkelijk weer thuis konden komen. Dit deden we uit kennis en voorzorg, want de afstand bedroeg weer 21 km vandaag en, gezien de vorige etappe, wisten we dat we behoorlijk kapot zouden zijn aan de finish….

Direct nadat we uit de trein gestapt waren, om 11.01 uur, begon deze derde etappe van het Pieterpad. Vanaf het station namen we de trap omhoog naar het Emmaviaduct over de treinsporen heen. Hierna verder zuidwaarts gelopen naar de Groninger straat "Hoornsediep", die even later"Hoornsedijk" gaat heten. Deze straat bracht ons helemaal van de stad Groningen, via het gehucht Hoornsedijk, naar Haren. Een afstand van zo'n 6,5 kilometer (!). Op deze straat gelopen, liepen we ook steeds langs het "Noord-Willemskanaal". Onderweg zagen we veel mensen, veelal op de fiets, die op deze warme zomerse dag op weg waren naar verkoeling in het vlakbij gelegen Hoornsemeer of Paterswoldermeer. Ik had mijn polo met de Groninger vlag aan gedaan vandaag en ik trok daarmee veel bekijks! Ik hoorde opmerkingen als: "Kiek, da's nou een echte Grunneger, die heeft de Grunneger vlag aan!" en "Heee, dat is de Groningse vlag!!"  Langs het kanaal gelopen voelden we af en toe een lekker briesje, niet verkeerd met deze warmte. In het kanaal lagen allerhande woonboten. De ene "mooi" opgeknapt in flitsende kleuren (zie foto), de andere wat verwaarloosder. Hier op de Hoornsedijk lopen was gezellig! Nadat we onder meer langs de Groninger wijken Corpus den Hoorn en Hoornsemeer waren gelopen, lieten we de bebouwing van de stad achter ons (zie foto). De zuidelijke grens van de stad Groningen werd aangegeven door een elektriciteitsmast met daarop 7 vlammen en het jaartal 1040 erop, gemaakt door kunstenaar K.W. Forster. De vlammetjes staan hierbij voor het vele Groningse aardgas en 1040 is het jaar dat Groningen werd gesticht. Alle grenzen van de stad Groningen (dus noord-oost-zuid-west) zijn trouwens aangegeven door een kunstwerk of opmerkelijk object.

Nog steeds, ook na de stad Groningen, liepen we over de Hoornsedijk en kwamen aan in het 5 woningen tellende buurtschapje Nijveensterkolksluis. Het buurtschapje is genoemd naar de Nijveensterkolksluis, een schutsluisje dat het Paterswoldermeer verbindt met het Hoornsediep. Aan het meer staat een oud ophaalbruggetje en poldermolen "De Helper" uit 1863, die in 1971 moest wijken voor een snelweg en hier een plek kreeg. Bij de molen en het sluisje staat ook nog een mooi oud brugwachtershuisje en nog vier andere huizen. Dit alles maakte dit tot een sfeervolle plek. (zie foto's).

Het gehucht Hoornsedijk, waar we grofweg een kilometer later aankwamen, bleek ook al zo verrassend leuk te zijn met vaak mooie en oude (arbeiders) huisjes die vlak aan de (kronkelige) dijk stonden. (zie foto). Vanzelfsprekend is de naam van dit gehucht vernoemd naar de dijk en de weg waaraan de huisjes liggen.

Een paar kilometer nog liepen we langs het Noord-Willemskanaal en over de weg Hoornsedijk en namen hiervan uiteindelijk in Haren afscheid. In Haren liepen we steeds langs de westkant van Haren over een geasfalteerd voetpad. Dit veranderde ongeveer bij paviljoen "Sassenhein" toen het een zandweggetje werd. Vele zandweggetjes zouden deze etappe nog volgen zo later bleek….niet geheel tot onze vreugde want het mulle zand maakte de etappe zwaarder.

In het zuiden van Haren, bij het gehucht Harendermolen belandden we op de "Lutsborgweg". Deze weg loopt precies op de overgang van het lager gelegen gebied van de Drentsche Aa en de hoger gelegen Hondsrug. Het begin van de Hondsrug was dit dus. De weg komt uit op de "Hoge Heerenweg". Het straatnaambordje stond vermeld op een fraai herenhuis aan het begin van deze weg. De Hoge Heerenweg is een 'oerweg' over de kruin van de Hondsrug en en was de oude handelsroute Groningen-Coevorden-Mxfcnster. De weg bracht ons langs de randen van Glimmen en via de fraaie oude ijzeren vakwerkbrug "Spoorbrug Onnen" uit 1920 (foto's) en over het gebied de "Onner Esch" naar het bos-en natuurgebiedje "Appxe8lbergen". Dit bleek een verassend leuk gebiedje te zijn. Tevens bevindt zich hier het moerasgebiedje "Grote Veen", waar we langs liepen. De schaduw van de bomen was lekker want het was nog steeds zonnig en warm. In de Tweede Wereldoorlog zijn in de Appxe8lbergen 34 verzetstrijders gefusilleerd. Van zestien is het lichaam nooit teruggevonden.

We kwamen weer op een zandweg uit. Zoals ik al eerder vermeldde waren er veel zandweggetjes deze etappe die het best zwaar maakte en ervoor zorgden dat we op het eind er helemaal doorheen zaten. Na de Appxe8lbergen vonden we het tijd voor een verkoelend drankje. We hielden daarom even pauze bij "Pension Vrieling" dat er erg jaren '60 en erg louche uit zag. Maar de koele ijsthee smaakte wel prima. Ik raakte (Hendrika had een plaspauze) nog even aan de praat met andere Pieterpadlopers die hier ook pauze hielden. Deze etappe kwamen we veel Pieterpadlopers tegen; lotgenoten met het onvermijdelijke Pieterpadboekje in de handen.

Verder gelopen langs het Noordlaarderbos. We werden niet het bos ingestuurd, maar liepen er vlak langs, tussen het bos en het dorp Noordlaren in. Bij het enige Groningse hunebed (G1) op de Noordlaarder Es, vlak bij de grens met Drenthe, bogen we naar rechts over de weg 't Heiveen die ons naar het dorp Midlaren bracht. In de verte zagen we, bij de weg Steenakkers, de noordelijkste hunebedden van Drenthe, de D1 en D2 onder eikenbomen liggen. De pijntjes aan onze voeten en benen waren weer aanwezig, dus we hadden de puf niet meer om er ook daadwerkelijk heen te lopen (!). Even later zagen we hier in Midlaren in de verte, over een akker uitkijkend, onze finishplaats Zuidlaren liggen. Het laatste #*%zandpad leidde ons naar Zuidlaren, waar in het centrum op de brink de officixeble finish was gelegen.

Om 16:30u gefinished en we waren best kapot! Toch weer een leuke route en heerlijk weer. Het Pieterpad lopen is fantastisch!

xa9 Foto's en tekst: Gerard Gaasendam xa9

Foto's: je kunt de foto groter maken door er op te klikken (pop-up):

 
1. Woonboot aan de Hoornsedijk, hier in de stad.          2. Einde van de stad Groningen!

      
3. Deze mast geeft de zuidelijke grens aan van de stad.   4. Buurtschap Nijveensterkolksluis. Op de foto het schutsluisje waar die buurtschapje naar vernoemd is en het oude bruggetje.

 
5 en 6.  Molen "De Helper" uit 1863 te Nijveensterkolksluis.

 
7 en 8.  Nijveensterkolksluis: het oude brugwachtershuisje. De molen is nog net te zien op de achtergrond.

   
9. Ooievaar op z'n nest bij het Hoornsemeer.                       10. Waterrecreatie op het Hoornsemeer. 

   
11. Hoornsedijk: op deze foto is goed de dijk (verhoging) te zien .   12. Arbeidershuisje Hoornsedijk.

13. Bij Haren: 36 km gehad, nog maar 447 km to go!!!        14: Harendermolen: herenhuis gelegen aan het begin van de 'oerweg': de Hoge Heerenweg. 

15. Bij Glimmen:  "Spoorbrug Onnen" uit 1920.                  16. Landbouwgebiedje "Onner Esch" bij Glimmen. 

 
 
17. Bos- en natuurgebied "Appxe8lbergen"                             18: Appxe8lbergen: moerasgebiedje "Grote Veen"

19. We bevonden ons op de Hondsrug, zoals het bordje laat zien…   

20. (rechts) Pension Vrieling waar we even een ijsthee hebben gedronken. De tent leek zo uit de jaren '60 te komen!

 
21 en 22. Binnenkomst Midlaren. Sta ik dan in Drenthe met mijn Groninger vlag-polo…!

  
23. Zicht over de akkers op finishplaats Zuidlaren.             24. Bij de brink in Zuidlaren. Hier lag de finish…

xa9 Foto's en tekst: Gerard Gaasendam xa9

Ondanks dat het weer wisselvallig was en er een bui werd voorspelt, besloten we toch om etappe 2 van het Pieterpad te gaan lopen. Een aantal keer kon het niet doorgaan (o.a. door ziekte Hendrika, ziekte ik), dus de zin was er! Wel zagen we een beetje op tegen de ruim 20 kilometer die we moesten lopen vandaag; we hadden namelijk nog nooit zo ver gelopen. Toch zagen we er ook wel een uitdaging in. Rond 09.45uur begonnen we aan etappe 2 van het Pieterpad.

Etappe 2: Winsum – Groningen (Gr.) ——  21 km. —-  Zaterdag 28 mei 2011 —-

Weer: Bewolkt, winderig, af en toe regen met zo'n 15 xe0 16 xb0C 

Starttijd: 09.45 uur     Finish: 15.08 uur

Dorpen/gehuchten/ buurtschappen op de route:

Winsum, Regenkamp, Oldenzijl (W), Alinghuizen, Klein-Garnwerd, De Raken, Wetsingerzijl, Wetsingersluis, Oostum, Wierumerschouw, Wierum, Harssens, Paddepoel, Groningen.

Deze etappe kwamen we, net zoals de vorige etappe, weer langs een aantal fraaie en vooral oude karakteristieke boerderijen, zoals (op volgorde):   Regenkamp, Geert Reindershoeve, Weidelust, Margriethoeve, Reinghesstede, Klein Reinghesstede en Paddepoel.

—————————————————————————————————————————————-

We parkeerden onze auto bij het treinstation van Winsum en liepen het eerste stukje naar het officixeble startpunt van deze etappe: cafxe9 "De Gouden Karper", waar we de vorige keer gexebindigd waren. We liepen nu langs het Winsumerdiep met aan onze rechterhand weer de leuke oude huisjes van Obergum. Ik ben erg gecharmeerd van Obergum.

Nadat we in Winsum langs een aantal sportvelden waren gelopen waar ze aan het voetballen en korfballen waren, moesten we over een hek klimmen en liepen over het enige stukje overhard pad van vandaag door de weilanden heen via het "Weidepad Oldenzijl". Hier zagen we de eerste mooie boerderij van vandaag: "Regenkamp". De boerderij stond op een mooie locatie midden in de weilanden en had een oud voorhuis en was bovendien omgracht. Een erg mooie boerderij (zie foto). We bevonden ons nu in het buurtschap Oldenzijl (gemeente Winsum, niet te verwarren met het dorp Oldenzijl in de gemeente Eemsmond!). Oldenzijl is een plaats waar het "Oude Diepje", een oude loop van de middeleeuwse rivier de Hunze, nog stroomt. Even verderop bij boerderij Weidelust buigt de weg zelfs mee met een oude meander van deze middeleeuwse rivier. De Hunze kenmerkte zich door het enorme kronkelige patroon waarin hij stroomde. Helaas heeft de rivier op veel locaties plaats moeten maken voor het kanaal Reitdiep, vooral in dit gebied. Het Reitdiep werd aangelegd omdat dat gunstiger was voor de schepen en schuiten die hier vroeger vaarden. Zo konden de schippers recht door steken en hoefden ze niet via al die kronkels het landschap door.

Bij Oldenzijl bevonden ons op het minst leuke deel van deze wandeltocht. Niet door het landschap, want dat was schitterend weids met af en toe een mooie boerderij en dus typisch Gronings, maar door het feit dat we van Oldenzijl en Alinghuizen tot aan Klein-Garnwerd een flink aantal kilometers langs een drukke autoweg liepen. Jammer.

Het weer was vrij guur te noemen. We hadden door het open landschap veel last van de (koude) wind. Zelfs zo erg dat het op den duur op onze blaas sloeg en we wat hoofdpijn kregen door het constante harde gesuis. Aan de andere kant waaiden we nu natuurlijk wel lekker uit en werden we lekker fris.

Bij het gehucht Klein-Garnwerd hadden we een mooi zicht op het dorp Garnwerd aan het Reitdiep (overigens sloegen we net voor Garnwerd af, dus we zijn niet door Garnwerd zelf gekomen) met geheel links de korenmolen "De Meeuw" uit 1851, daarnaast de monumentale ophaalbrug uit 1933, dan de kerktoren van de kerk en geheel rechts cafxe9 Hammingh, een begrip in Garnwerd (zie foto). Tot aan de bouw van de ophaalbrug was Hammingh tevens veerhuis toen iedereen nog met een veerpond over het Reitdiep moest. De rivier de Hunze is dus ook hier bij Garnwerd doorgestoken en is er het Reitdiep gekomen. Garnwerd kwam in 1629 aan het Reitdiep te liggen. Het gehucht Klein-Garnwerd, even ten noordoosten van grote broer Garnwerd, bestond voor de aanleg van het Reitdiep nog niet. De huizen die hier stonden behoorden nog gewoon tot Garnwerd, maar door de aanleg van het Reitdiep kwamen ze los te liggen en werd besloten om het hier "Klein-Garnwerd" te noemen.

We sloegen hier eindelijk van de drukke autoweg af een fietspad op. Dit pad leidde ons via het mooie landschap van het Reitdiepdal en Middag-Humsterland (overigens het oudste cultuurlandschap van heel Europa en erg mooi!) naar boerderij "De Raken" (tevens buurtschap met bordje!). De oude loop van de Hunze is hier goed te zien, maar is nu niet meer dan een bochtige sloot. Het gehucht ligt in een lus van het Oude Diepje. In 1629 werd ook hier het Reitdiep gegraven. De afsnijding van de vele bochten hier heette "de Raken" en zo komt de boerderij en het buurtschap hier dus aan zijn naam. We liepen verder naar alweer een boerderij, de historische boerderij "Margriethoeve" uit 1792. Hierbij gelegen is de zeer oude sluis ('zijl' in het Gronings) Wetsingerzijl in het watertje Sauwerdermaar, compleet met verroestte ijzeren onderdelen en een oude, originele sluismuur. Weer een mooi stukje historie in dit historische landschap. Bij Wetsingerzijl hielden we even pauze, we hadden nu zo'n 7 km gelopen. Even later liepen we langs de grotere en jongere sluis de Wetsingersluis, een schutsluis uit 1875 met ijzeren draaibrug (die moesten we ook over) in het Reitdiep. De Wetsingersluis deed dienst tot aan 1930, waarna de 2 sluiswachterswoningen die er naast stonden zijn afgebroken.

Na twee kilometer verder door de landerijen heen te hebben gelopen, kwamen we in het mooie gehucht Oostum aan. Blikvanger in Oostum is zonder twijfel het oude en mooie Romaans kerkje met originele 'monniken' (middeleeuwse dakpannen) uit de 13e eeuw, hoog op een wierde gelegen in het open landschap. Het kerkje van Oostum was een van de eerste volledige bakstenen kerkjes in Groningen (samen met die van Marsum en Oosterwijtwerd weet ik). Ik heb Oostum altijd al een schitterend gehucht gevonden. Aan beide kanten van de wierde staan als klap op de vuurpijl nog 2 mooie boerderijen: de historische boerderij "Reinghesstede" en aan de andere kant "Klein Reinghesstede". Naast de kerk van Oostum stond een wc-tje (waarschijnlijk gebouwd voor de vele Pieterpadlopers die hier langs komen, zoals wij!), waar wij even dankbaar gebruik van maakten want, zoals ik al eerder zei, stond onze blaas op knappen door die constante koude wind. Onderweg naar Oostum begon het trouwens lichtjes te regenen.

We hadden best even wat tijd doorgebracht in het mooie Oostum. Na Oostum liepen we over de Dode Laan, een pad tussen Wierumerschouw en het kerkhof van Oostum. Deze is genoemd naar zijn functie van vroeger: hier werden overledenen over vervoerd naar het kerkhof van Oostum. We liepen dwars door het weiland heen langs een groep koeien en werden nog kwaad toegesproken door een snip (bekend van het x83100,-biljet) die zijn/haar nest aan het verdedigen was…

In Wierumerschouw aangekomen, een gehucht vernoemd naar een voetveer die hier tot 1877 dienst deed met een tiental huizen en een brug over het Reitdiep, meteen doorgelopen naar het nog kleinere gehucht Wierum (ook weer met bord!) over het Paddepoelsterpad. Wierum bestaat uit 3 boerderijen en een begraafplaats zonder kerk op een kleine wierde. De kerk is in 1818 helaas gesloopt waardoor de begraafplaats alleen achter bleef.

We vervolgenden onze weg op de Paddepoelsterweg (begint dus in Wierum, eindigt in Groningen, in de wijk Selwerd) en passeerden het buurtschap Harssens met borgterrein "Harssensbosch", waarop vroeger een borg gelegen was. Weer een historische plaats dus. Een jaar geleden ongeveer heeft de Stichting Het Groninger Landschap hier, op het borgterrein, een klein boerderijtje neergezet, eenzaam en alleen in het landschap. Harssens zagen we aan onze linkerhand, terwijl we de buurtschap Paddepoel met aan het begin een mooie karakteristieke oude boerderij inclusief onbebouwde wierde aan onze rechterhand zagen. Bovendien had deze boerderij een dak dat geheel doorliep tot op de grond.  Buurtschap Paddepoel (dus niet de wijk Paddepoel in de stad Groningen!) bestaat uit 4 wijd verspreide boerderijen en loopt van Harssens naar het Van Starkenborghkanaal. We bevonden ons nu precies op de gemeentegrenzen van de gemeentes Winsum en Groningen. Na de 4e en laatste boerderij in Paddepoel liepen we langs het "Platvoetspad" (ha! ha!) en langs het Van Starkenborghkanaal en vervolgens over de Paddepoelsterbrug de stad Groningen in. De regen was inmiddels gestopt. We hadden hier inmiddels veel pijn aan de voeten en hadden zo'n 15 km gelopen nu.

Aan onze rechterhand zagen we de vele grote gebouwen van het universiteitscomplex Zernike. We liepen nog steeds over de Paddepoelsterweg en bevonden ons even later in de wijk Selwerd. We hadden nu veel last van de kniexebn, benen en voeten en besloten nog even te gaan zitten, wat achteraf niet zo'n goed plan bleek te zijn! We hadden zo'n 16km gelopen en moesten nog ongeveer 4 km dwars door de stad heen via oa. het Noorderplantsoen en de Oranjewijk, langs de Der Aa Kerk en over de Museumbrug naar het station Groningen CS. Hier waren we om xb1 15.08 uur. Onze (barre) tocht zat er gelukkig eindelijk op! We hadden best wat pijntjes maar die 21 km voelde wel als een overwinning op onszelf!

We namen de trein terug naar Winsum en gingen weer naar Hoogezand. Uitrusten…..

Het was ondanks het weer en ondanks de pijntjes een hele mooie tocht door veelal historisch landschap, langs mooie boerderijen en door veel fraaie gehuchtjes en buurtschappen……

Foto's: je kunt de foto groter maken door er op te klikken (pop-up):

     
1. Het startpunt: de leuke oude huisjes van Obergum           2. Boerderij "Regenkamp" bij Oldenzijl

  
3. Deze kwamen we zomaar tegen op het Weidepad Oldenzijl       4. Weidepad Oldenzijl+ buurtschap Oldenzijl

 
5. Klein-Garnwerd. Hier sloegen we eindelijk van die hatelijke autoweg af…

 6. (rechts) Zicht op het 'grote' Garnwerd vanauit Klein-Garnwerd. Met geheel links de molen, daarnaast de monumentale brug uit 1933, daarnaast de kerktoren en geheel rechts Cafxe9 Hammingh.

 
7. Monumentale boerderij "Margriethoeve" uit 1792.        8. Dit is 'm dan: de stokoude sluis Wetsingerzijl met daarachter de Margriethoeve.

 
9. Het waaide hard!!! Maar we bevonden ons hier in het oudste cultuurlandschap van Europa: het Reitdiepdal

 10. (rechts) De Wetsingersluis uit 1875 die tot 1930 dienst deed.

 
11. Onderweg nabij Oostum: typisch Gronings landschap.    12. Binnenkomst in het mooie gehucht Oostum. Achter de bomen staat de kerk op de wierde.

 
13. Oostum: monumentale boerderij "Reinghesstede"     14. De prachtige gotische bakstenen kerk uit de 13e eeuw van Oostum, die bovendien nog eens op een mooie hoge wierde staat.

  
15. Even de blaas legen in het wc-tje naast de kerk!        16. De Dode Laan, die loopt van het kerkhof van Oostum naar Wierumerschouw.

 
17. Wierumerschouw                                                                18. Hallo!

 
19. Wierum: start van de lange 'Paddepoelsterweg'        20. Binnenkomst gehucht Wierum. Wierum bestaat uit 3 boerderijen en een begraafplaats.

21. Begraafplaats Wierum. De kerk is in 1818 afgebroken.   22. De 3e en laatste boerderij van Wierum.

 
23. Harssens: zicht op het nieuwe boerderijtje, die staat op het oude borgterrein "Harssensborsch" waar vroeger borg Harssens op was gelegen.

24. (rechts) Oude, karakteristieke boerderij te Paddepoel. Het dak rechts loopt door tot op de grond.

 
25. Toepasselijk: het "Platvoetspad" !                                 26. Via de Paddepoelsterbrug kwamen we in de stad aan.

27. Groningen: de muziekkoepel in het Noorderplantsoen.   28. De finish!! Station Groningen CS.

xa9 Foto's en tekst: Gerard Gaasendam xa9

Rond kwart over 10/ half 11 op een volop zomerse voorjaarsdag vlak voor Pasen, vertrokken Hendrika en ik op onze fietsen voor onze eerste fietstocht van 2011. Het was fantastisch weer: zo'n 23 xb0C en volop zon. Heerlijk! Na afloop bleek dat we 75 km er op hadden zitten… en dat voelden we ook!

Zaterdag 23 april 2011: " Tot-Hier-En-Niet-Verder-Route"

Natuurlijk eerst weer de dorpen, gehuchten en buurtschappen van deze route weer op 'n rij in volgorde van doorkomst:

De Plaatsen: Hoogezand, Borgweg, Westerbroek, Engelbert, Middelbert, Ruischerbrug(Groningen), Noorddijk, Zuidwolde, Noordwolde, Alma, Westerdijkshorn, Onderdendam,  Menkeweer, Onderdendam, Bedum, Sint-Annerhuisjes, Het Reidland, Lutjewolde, Achter-Thesinge, Thesinge, Lageweg, Garmerwolde, Noorddijk, Ruischerbrug, Middelbert, Engelbert, Westerbroek, Foxholsterbosch, Hoogezand

Foto's: xa9 Gerard Gaasendam xa9

Vanaf mijn huis het fietspad gepakt langs het Winschoterdiep naar het gehucht Borgweg. Borgweg is niet meer dan xe9xe9n lange straat (ook Borgweg geheten uiteraard) met aan beide kanten vaak fraaie huizen (viel ons op). Het gehucht behoort gedeeltelijk tot de gemeente Hoogezand-Sappemeer en gedeeltelijk tot de gemeente Slochteren. De gemeentegrens loopt precies over de Borgweg. De huizen met oneven nummers en de straat zelf liggen in de gemeente Hoogezand-Sappemeer en worden meestal voor het gemak gerekend tot het dorp Westerbroek. De huizen met de even nummers liggen in Slochteren en "horen" bij het dorp Scharmer.

De naam Borgweg verwijst naar een borg die hier heeft gestaan. Deze borg, bekend als de borg Tilburg is afgebroken in 1925. Borgweg is een paar jaar geleden bekend geworden om een akelige reden: in een van de huizen hier vond het Groningse HIV-drama plaats, toendertijd was deze schokkende gebeurtenis veel in het landelijke nieuws.

Terwijl een tractor ons passeerde, fietsten we langs de oude school van Borgweg. Vroeger had het gehucht Borgweg een aantal eigen voorzieningen en dus ook een eigen school. Nu is Borgweg, zoals veel gehuchten en buurtschappen tegenwoordig, volledig aangewezen op de plaatsen Westerbroek en Hoogezand.

Hierna linksaf geslaan naar Westerbroek. Westerbroek is samen met Borgweg de noordelijkste plaats in de gemeente Hoogezand-Sappemeer. De kerk van Westerbroek is vrij nieuw en stamt uit 1889. De weg noordelijk gevolgd door de Westerbroekster-Engelbertermolenpolder naar de plaatsen Engelbert, Middelbert en Ruischerbrug, allen op hun beurt weer behorend tot de gemeente Groningen. Het fietsen ging heerlijk! Het was immers fantastisch warm weer en we hadden weinig last van de wind. De volgende plaats op de route was het gehucht Noorddijk. Voor 1969 was het de hoofdplaats van de gelijknamige gemeente, waarvan het gemeentehuis in Ruischerbrug stond, en die wat merkwaardig tussen de toenmalige gemeenten Groningen aan de ene kant en Adorp, Bedum, Ten Boer en Slochteren zat ingeklemd. De gemeente was slechts enkele kilometers breed maar zo'n 10 km lang. Bij Noorderhoogebrug was de gemeente zelfs slechts 20 meter (!) breed. Het gehucht dat nu nagenoeg tegen de Groninger wijk Lewenborg aanligt, heeft een romano-gotische Stephanuskerk met een bijzondere, gekleurde gedenksteen op de toren en een gracht eromheen. Als je naar links kijkt, zie je het volgebouwde Groningen op soms nog geen kilometer afstand, terwijl je in Noorddijk nog de rust hebt. Ik hoop niet dat Noorddijk uiteindelijk opgeslokt gaat worden door de stad Groningen. Dat zou zonde zijn.

Al slingerend kwamen we in Zuidwolde en vervolgens Noordwolde aan. Deze plaatsen hebben ook al van die fraaie middeleeuwse kerken uit de 12e – 13e eeuw. In de kerk van Zuidwolde zit zelfs tufsteen (middeleeuwse steensoort vxf3xf3r de baksteen) en de kerk van Noordwolde kernmerkt zich door opvallende uivormige torenspits (siepel op z'n Gronings), de enige in de provincie. Na Noordwolde sloegen we de Munnikeweg in, dwars door de landerijen heen naar het buurtschapje Alma, een groepje boerderijen aan de Wolddijk achter Bedum. We reden hier heerlijk uit de wind. Even later, in het gehucht Westerdijkshorn, stopten we voor onze eerste pauze. We hadden er nu zo'n 32 km opzitten. Westerdijkshorn is een pittoresk gehucht achter Bedum. Kenmerkend is de vroegere begraafplaats met de kenmerkende losstaande toren zonder kerk. Westerdijkshorn heeft wel een kerk gehad, maar deze is in 1802 afgebroken. De plaats is ontstaan op de plaats waar de Wolddijk een nagenoeg haakse hoek maakt. De naam is hier dan ook een verwijzing naar: horn = hoek. We zagen dat de schapen graasden tussen de graven bij de toren. (zie foto).

Na Westerdijkshorn bewonderd te hebben, fietsten we vervolgens over een mooi fietspad, het Dijkshornsterpad, naar Onderdendam. Helaas kreeg mijn voorwiel hier een fikse klap toen ik over een veerooster reed, waardoor mijn voorwiel niet meer goed liep. In Onderdendam txf3ch nog even noordelijker gefietst tot het gehucht Menkeweer, wat bestaat uit een aantal boerderijen en een historische begraafplaats. Onderweg naar Menkeweer ook nog een rollepaal gezien: een paal tbv de trekschuit van vroeger. Menkeweer was ons omkeerpunt: "tot hier en niet verder!" 

Terug gingen we via de doorgaande weg van Onderdendam naar Bedum en hierna besloten we zuidwestelijk terug te fietsen via een aantal gehuchten/ buurtschappen: Sint Annerhuisjes (3 groepjes arbeidershuizen aan de Sint Annerweg), Het Reidland (3 boerderijen aan de oostkant van het viaduct over de provinciale weg, nog net behorend tot de gemeente Bedum. Op het viaduct ligt de grens tussen de gemeenten Bedum en Ten Boer), Lutjewolde (enkele boerderijen juist aan de westkant van dit viaduct en behorend tot de gemeente Ten Boer dus) en Achter-Thesinge (arbeidershuisjes ten noorden van Thesinge). In het ""grote" Thesinge aangekomen hielden we weer even pauze en overdachten onze fietstocht tot dusverre en aanschouwden het Thesinger dorpsleven op deze mooie dag. Met enorme zadelpijn weer verder gefietst via buurtschap Lageweg naar Garmerwolde. Alhier even gekeken bij de fraaie middeleeuwse romano-gotische kerk met losstaande toren. Via een mooi fietspaadje kwamen we weer in Noorddijk aan, waarna we onze tocht weer, net als de heenweg, vervolgden naar Ruischerbrug, Middelbert, Engelbert en Westerbroek en nu via de enorme scheepswerven van Foxholsterbosch aan het Winschoterdiep terug naar Hoogezand, terug naar huis….

Zoals gezegd: 75 kilometer gefietst. We waren best moe, maar ja, dit was ook pas de eerste keer weer ja. Waist 't ja wel ja….

Foto's: je kunt de foto groter maken door er op te klikken (pop-up):

    
1. Pauze in Westerdijkshorn.                                     2. Westerdijkshorn: boerderij 

 
3. Buurtschap Lutjewolde                                            4. Romano-gotische kerk Garmerwolde 

 
5. …..nu is de losstaande toren ook te zien.

xa9 Tekst en foto's: Gerard Gaasendam xa9
 

Begin van dit jaar hebben Hendrika en ik besloten om het Pieterpad (Pieterburen (Noord-Groningen) - Sint Pietersberg (Zuid-Limburg)) te gaan lopen. Mij leek dit sowieso al jaren leuk om te doen en gelukkig was Hendrika het snel met mij eens. Dit wordt tevens onze eerste officixeble LAW (Lange Afstands Wandeling)-wandeling. Het Pieterpad is de bekendste, veruit meest gelopen en langste (xb1 490 km) LAW van Nederland. De provincies Groningen, Drenthe, Overijssel,Gelderland, Noord-Brabant en Limburg worden doorkruist.  Wij begonnen in Pieterburen….

 Etappe 1: Pieterburen – Winsum (Gr.)  12 km. —-  Zondag 17 april 2011 —- Weer: Zonnig, 17 xe0 18 xb0C

Onze officixeble starttijd: 11.48 uur 

————————————–Dorpen/gehuchten/ buurtschappen op de route: Pieterburen, Oosterhuizen, Eenrum, Mensingeweer, Maarhuizen, Winsum-Obergum, Winsum.

—————————————————————————————–

Officieel (ja, het is allemaal erg officieel!) startten we om 11.48u bij cafxe9 "De Buren van Pieter" bij de officixeble beginpilaar die daar stond. Op de weg naar Eenrum liepen we langs een paar mooie boerderijen die allen aan de Oosterweg stonden. De eerste fraaie boerderij was "Huninga" uit 1820, daarna volgde boerderij "Oosterhuizen" (in de buurtschap met dezelfde naam) met deels nog een gracht eromheen en de "Flevofarm"; een internationaal vermaarde fokkerij van drafpaarden gevestigd in de voormalige herenboerderij Bewsemaheem. Hierna afgebogen naar de Oude Oosterweg die ons door het compensatiebosje Oosterbos leidde. Intussen hadden we ons ontdaan van de meeste kleding en ik liep nog in een luchtig t-shirt, want het was waarm! En dat zo vroeg in april…

Aangekomen in wierdedorp Eenrum. We hebben even gekeken bij de oude gietijzeren rode dorpspomp, het "Rode Pompke" uit 1859 in het oude centrum. Hier geplaatst omdat de huizen in die tijd nog geen eigen waterleiding hadden.  Het liedje/versje " Twee emmertjes water halen, twee emmertjes pompen"  kwam gelijk bij mij naar boven en ik zag de mensen in mijn gedachten al lopen met twee emmers vol met water  …..  In Eenrum hebben we ook nog gekeken bij de immense N.H. kerk uit de 13e eeuw. Het oude centrum bleek erg leuk te zijn. Je ziet zoveel ook zoveel meer als je aan het wandelen bent!

In het volgende dorp op de route, Mensingeweer, waren we snel, want tussen Eenrum en Mensingeweer zit maar zo'n 1 xe0 2 km. In Mensingeweer liepen we langs de molen "Hollands Welvaart", waar we vervolgens een kleine pauze hielden op het kerkhofje vlakbij de molen. De markering leidde ons over eenver een typisch Gronings hoogholtje (= houten loopbruggetje) over het Mensingeweersterloopdiep. We kwamen pal voor de kerk van Mensingeweer uit. Hierna verder de route zuidwaarts vervolgd (We gaan alleen maar zuidwaarts natuurlijk!!) naar het (historisch) gehucht Maarhuizen. Nu liepen we vlak langs het water en kwamen we onderweg enkele bootjes en veel fietsers tegen. Wij waren de enige wandelaars! Ook nu zagen we onderweg weer de nodige mooie boerderijen zoals "Nieuwe Meeren"  en "Canada"(!). Nog een 4-tal mooie boerderijen zagen we in Maarhuizen. Sterker nog: Maarhuizen xeds deze 4 boerderijen! De bekendste en mooiste boerderij is toch wel de "Enne Jans Heerd". Maar wat vooral bekend is aan Maarhuizen is de prachtige historische begraafplaats bovenop de wierde. Vroeger stond in Maarhuizen nog een kerk, maar die is helaas afgebroken. Maarhuizen was zelfs zo belangrijk tot in pakweg de 19e eeuw, dat het een eigen kerspel was. Moeilijk voor te stellen nu.  Uiteraard zijn we even een kijkje gaan nemen op de mooie begraafplaats. Het oudste graf is van 1640 en het jongste is uit de 19e eeuw, het muurtje om de begraafplaats heen is nog authentiek. Het is xe9xe9n van de oudste begraafplaatsen van Groningen. Ik vond het er prachtig! Zoveel historie ademt het uit daar.

Het was nog 3 km naar Winsum gaf een Pieterpad-wegwijzer aan. De route was overigens perfect aangegeven. In Winsum aangekomen liepen we dwars door de oude kern van Obergum heen; vroeger een eigen dorp en nu onderdeel van Winsum. Je kon goed zien dat Obergum vroeger een eigen dorp is geweest, de oude kern van Obergum is heel anders dan die van Winsum: kleiner, knusser en veel mooier. We liepen over zeer smalle, intieme paadjes en langs oude arbeidershuisjes de wierde van Obergum op: wat was dit leuk dit zeg! We kwamen uit bij de fraaie middeleeuwse kerk van Obergum. Even later liepen we al over het bruggetje "De Boog" uit 1808 heen: dit is de grens tussen Obergum en Winsum. Twintig meter verder was bij cafxe9 "De Gouden Karper" ons finishpunt. Officieel gefinished om 15.02 uur.

De eerste (voet)pijntjes staken bij Maarhuizen de kop op. Het was een prachtige tocht en 't was heerlijk weer. Ik hoop dat elke etappe van het Pieterpad zo mooi wordt!

Foto's: Let op:  De foto's worden op ware grootte weergegeven (in aparte pop-up) als je er 1x op klikt!!!! 

   
 1. Bij de start in Pieterburen stond dit leuke "Pieterbord"            2. De officixeble startpilaar! 

    
3. Cafxe9 "De Buren van Pieter": het startpunt     4. Boerderij "Huninga" uit 1820 aan de  Oosterweg tussen Pieterburen en Eenrum

  
5. Bij Eenrum. Op de achtergrond de molen en de NH Kerk van Eenrum     6. Eenrum

 
7. Oude dorpspomp "'t Rode Pompke" uit 1859 te Eenrum       8. De NH Kerk van Eenrum

  
9. Even pauze op het begraafplaatsje van Mensingeweer        10. Mensingerweersterloopdiep

 
11. Maarhuizen: Boerderij "Enne Jans Heerd"                12. Maarhuizen. Hier is goed de wierde te zien waarop de begraafplaats van Maarhuizen ligt (zie het muurtje). De boerderij links is de "Sijboltsheerd" en hoort ook bij Maarhuizen.

  
13. De prachtige historische begraafplaats van Maarhuizen     14. Hendrika voor de middeleeuwse kerk van Obergum.

 
15. Het leuke oude centrum van Obergum                          16. Zicht op het Winsumerdiep en Obergum (rechts) vanaf de brug "De Boog" uit 1808, die Obergum en Winsum met elkaar verbindt.

 
17. De Molenstraat in Winsum met zicht op molen "De Ster"       18. De middeleeuwse Hervormde kerk van Winsum.

xa9 Foto's en tekst: Gerard Gaasendam xa9.

Na ongeveer 2 jaar weblog-stilte ben ik van plan om deze fietssite weer nieuw leven in te blazen! De voorbereidingen voor het fietsseizoen 2011 zijn in volle gang, ik heb al veel fietstochten uitgezet.

Waarschijnlijk wordt het niet zo'n groot verhaal als voorheen, maar zal ik kort de plaatsen, bezienswaardigheden, bijzonderheden en foto's van elke tocht toevoegen.
Dus houdt deze site voortaan weer in de gaten! 

Het boekje "Slochter Fietsroutes"

Ik heb een compleet boekje gemaakt met fietstochten door de gemeente Slochteren. Deze fietstochten gaan door xe1lle gehuchten, dorpjes en buurtschappen. Bovendien leidt het boekje u door xe1lle natuurgebieden en langs al het cultuurgoed wat er maar te vinden is in de gemeente Slochteren. Perfect dus om de gemeente Slochteren (en het gebied er iets buiten) van binnen en buiten te leren kennen!!

Dit prachtige boekje met 10 fietstochten + kaarten, "Slochter Fietsroutes" door Gerard Gaasendam, is hier te bestellen. Voor x805,00 + postzegel heb je 'm al thuis. Ben je gexefnteresseerd? Stuur mij even een e-mail met je gegevens, dan kan ik 'm opsturen. Veel fietsplezier alvast! 

Nog slechts 1 verkrijgbaar!

Na 3 dagen goed uitgerust te hebben, (ik had 2 extra vrije dagen genomen en dus een lang weekend van 4 dagen) ben ik op mijn laatste vrije dag, maandag, weer op de fiets geklommen. Het weer was prima, zo rond de 24 graden en bovendien stond er weinig wind. Ideaal fietsweer dus. Zondagavond had ik al besloten om richting Leek te fietsen en dan met name naar het Landgoed Nienoord en Borg Nienoord. Ik was hier al een aantal jaar niet meer geweest…

Maandag 9 juni 2008: "De Leek voor een leek route"

Natuurlijk eerst de plaatsen, dorpen, gehuchten weer op ‘n rij. De plaatsen en natuurgebieden in Groningen zijn in het zwart aangegeven, de plaatsen/natuurgebieden in Drenthe in het grijs…:

De Plaatsen: Harkstede, Borgweg, Westerbroek, Waterhuizen, Haren, Glimmen, Eelde, Bunne, Boerelaan, Roden, Nietap, Leek, Midwolde, Lettelbert, Oostwold, De Poffert, Vierverlaten, Hoogkerk, Matsloot, Sandebuur, Roderwolde, Foxwolde, Roderwolde, Eelderwolde, Groningen, Hoornsedijk, Haren, Waterhuizen, Westerbroek, Borgweg, Harkstede

De natuurgebieden van vandaag: Harense Wildernis, Sassenheim, Het Oosterland (poldergebied bij Haren), Quintusbos, De Maarlanden, Landgoed Nienoord, Natuurgebied Peizer Maden, Hoornsemeer

Foto’s:

xa9 Gerard Gaasendam xa9

Tsja, de eerste plaatsen op de route heb ik al erg vaak gehad. Hier is niet veel over te vertellen dus. Alleen dat in Waterhuizen al sinds jaar en dag scheepswerf "Pattje Shipyards", thans "Groningen Shipyards" geheten, is gevestigd. Eigenlijk is Waterhuizen ook niet veel meer dan deze scheepswerf en een treinspoor. Huizen staan er bijna niet. Het treinspoor achter mij latend, fietste ik richting Haren nog langs de Harense Wildernis, een stukje natuurgebied in beheer bij Stichting Het Groninger Landschap. Hierna passeerde ik het bord van Haren, "Groenste dorp van Nederland 2006-2007" stond er onder geschreven. "Weten we dat ook weer", dacht ik bij mezelf.

In Haren nam ik eigenlijk een verkeerde afslag (gebeurt wel vaker), waardoor ik, geluk bij een ongeluk, op een schitterend fietspad belandde die me langs een paar leuke natuurgebieden bracht. Zo fietste ik door het poldergebied Het Oosterland en door Sassenheim wat, anders dan Het Oosterland, uit bos bestaat. Leuk man. Beide gebieden liggen ten zuiden van Haren richting Eelde/Glimmen. In het poldergebied Het Oosterland staat de Witte Molen (of Widde Meul’n), die bij veel automobilisten vast erg bekend is. De Witte Molen is namelijk het eerste wat je ziet langs de snelweg als je vanuit Drenthe weer Groningen in rijd.

Aan het eind van het fietspad ging ik rechtsaf naar Glimmen. Hier kwam ik nog langs het Quintusbos, een erg klein stukje bos.  Meteen doorgefietst naar Eelde. De vorige keer dat ik hier fietste vloog er nog een vliegtuig over, nu was het opvallend rustig qua vliegverkeer. Ik ging met een grote lus door Drenthe heen richting het Groningse Leek en daarbij kwam ik nog door de volgende Drentse dorpjes: Bunne, Boerelaan, Roden met natuurgebiedje De Maarlanden waar je heerlijk doorheen kunt fietsen op een mooi aangelegd fietspad, en Nietap, nog nxe9t Drenthe. Nietap is door de jaren heen aan Leek vastgegroeid. Ik was in Leek aangekomen. Eerst moest ik me door het centrum heen wurmen (het was gezellig druk in Leek, overal hingen Oranjevlaggetjes en andere oranjeversieringen, want ‘s avonds moest Nederland hun eerste poulewedstrijd spelen tegen Italixeb op het EK 2008). Even later zag ik het hek van Landgoed Nienoord! (foto 1) Jeuj!

1. Landgoed Nienoord

Op het landgoed ligt Borg Nienoord (foto 2), herkenbaar aan z’n gele kleur, waarin het Nationaal Rijtuigmuseum is gevestigd. In de kasteeltuin ligt de schelpengrot en aan de rand van het landgoed is camping Westerheerdt gevestigd. De oorspronkelijke borg is gebouwd in 1525 door de familie Van Ewsum (een bekende naam in Groningen, vroeger had de familie Van Ewsum erg veel aanzien in Groningen) die afkomstig was uit het Oord bij Middelstum. De naam oord duidt op eiland, namelijk het land dat tussen het Startenhuistermaar en het Hogepandstermaar is gelegen. De streek heet nu Oldenoord. Uiteraard heb ik hier even een pauze gehouden in het heerlijke zonnetje.

2. Borg Nienoord

Tijd om te vertrekken. Helaas had ik -weer- de juiste benen niet vandaag en dus ging ik maar weer aan de terugtocht beginnen door de fraaie dorpjes Midwolde, Lettelbert en Oostwold, allen behorend tot de gemeente Leek. Midwolde is bekend om zijn mooie kerk, waarvan het oudste deel (het schip) uit de 12e eeuw stamt. De kerk ligt ten noorden van het landgoed Nienoord en had hier dan ook in het verleden nauwe relaties mee. (foto 3)

3. De kerk van Midwolde

Lettelbert heeft ongeveer 200 inwoners. Het dorp ontstond in de Middeleeuwen op een zandrug (net als Harkstede overigens) in het Westerkwartier bij het Lettelberterdiep. De hervormde kerk van Lettelbert is in bezit van de Stichting Oude Groninger Kerken. De kerk is in de dertiende eeuw gebouwd. Na in Oostwold (foto 4)ook de kerk even bekeken te hebben, doorgegaan richting Groningen.

4. Kerk van Oostwold

Zo kwam ik door de dorpen De Poffert, Vierverlaten (vooral industriegebied) en Hoogkerk, allen gelegen langs het Hoendiep. In Hoogkerk ging ik rechts de brug over om zodoende weer een stuk Drenthe mee te pikken. Matsloot was het eerste Drentse dorpje. Hier loopt zo ongeveer de grens tussen de 2 provincies. Verder gegaan naar Sandebuur (gehucht, foto 5), Roderwolde en Foxwolde.

5. Binnenkomst gehucht Sandebuur (niet eens asfalt!) vanuit richting Matsloot

Blikvanger in het dorp Roderwolde is de grote windmolen Woldzigt uit 1852 die nog regelmatig in bedrijf is. Uniek aan deze molen is dat deze zowel voor het malen van graan als voor het slaan van olie kan worden gebruikt (foto 6).

6. Molen Woltzigt uit 1852 te Roderwolde

Na Roderwolde kwam ik nog door het natuurgebiedje de Peizer Maden om vervolgens in het laatste Drentse dorpje aan te komen van vandaag: Eelderwolde. Dit was niet veel bijzonders en bovendien ligt het zo ongeveer vast aan de stad Groningen. Ik besloot hier om een rondje Hoornsemeer te fietsen en langs de Hoornsedijk weer naar Haren te gaan. Dit bleek een goede beslissing. Langs het Hoornsemeer was het heerlijk fietsen (sommige mensen lagen nog te zonnen) en de Hoornsedijk bleek ook prachtig! Wat een leuk kronkelend fietspaadje was dit zeg, met natuurschoon, zicht op het water, leuke bomen langs de kant, een authentiek tilbruggetje met sluis (foto 7) en bovendien een fraaie watermolen "De Jonge Helper" (foto 8). De huisjes langs de dijk, de meeste liggen aan de zuidzijde bij de brug van de Meerweg over het Noord-Willemskanaal, hebben als plaatsnaam ook Hoornsedijk gekregen. Daar dus ook weer geweest.

7. Tilbruggetje met sluis en daarachter het oude brugwachtershuisje te Hoornsedijk

8. Hoornsedijk. Molen "De Jonge Helper" met op de voorgrond het sluisje.

Hierna kwam ik weer door Haren, Waterhuizen, Westerbroek, Borgweg en Harkstede weer thuis.

Weer een leuke fietstocht, alleen jammer dat ik het niet langer kon volhouden (hoewel, ik had nog wel een klein stukje verder gekunt). Waar blijft de vorm?